|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
29 มีนาคม 2001 (Normal Version)
ไข่ดาวสองฟอง กับ ไส้กรอกหมูแฮม ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบน่ารับประทานในจานกลมๆใบนั้น ผลไม้และขนมปังเนยแยม ถูกวางอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะอาหาร พวกเราเริ่มอาหารมื้อเช้า มื้อเล็กๆ ในโรงแรมแห่งหนึ่งที่ชาดหาดบางแสน แสงแดดอุ่นๆทอแสงอันอ่อนโยนของมัน สว่างไสวไปทั่วผืนน้ำทะเล ลมเย็นๆโชยพัดแผ่วเบา หยอกเย้ากับกิ่งไม้ ทำให้มันโอนเอนไปตามกระแสลม เราใช้เวลาไม่มากนักกับอาหารมื้อแรกของวันนี้..อืม อันนี้ทุกคนคงเข้าใจนะ
ปลาหลากหลายชนิด ว่ายวนเวียนอยู่ในตู้กระจก ประการังถูกวางอย่างสวยงาม พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทางทะเลแห่งนี้ ทำให้พวกเราตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก ตอนนี้ผมกำลังมองหาปลาเบล เอ๊ย ปลาดุก อยู่ แต่นี่มันปลาน้ำเค็มนี่นา แต่เอาเถอะยังไงก็จะเดินวนให้คุ้มค่าบัตรซะหน่อย พอพวกเราเดินจนคิดว่าคุ้มทุนแล้ว เราก็ขึ้นไปเดินชั้นสองต่ออีกเพื่อให้ได้กำไร (อย่าเพิ่งถามว่าเพื่ออะไร เพราะผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อิอิ) จากนั้นเราก็เดินทางไปเที่ยวห้างแปซิฟิกพาร์คที่ศรีราชา (กรุงเทพไม่มีห้างเล้ยยย ต้องไปเดินถึงศรีราชา) อืม จากนั้นก็เข้าไปนอนพักที่บ้านผมเอง นี่เป็นเรื่องที่ลำบากยุ่งยากมากเพราะว่าต้องจับสุนัขที่บ้านผมทั้ง5 ตัวเข้ากรงให้หมด (เพราะกลัวว่าเพื่อนบางคนจะไปกัดหมาของผมน่ะซี) หลังจากรักษาความปลอดภัยให้สุนัขของผมแล้ว พวกเราก็เข้าไปนอนพักกันที่บ้าน เพื่อที่จะได้มีเรี่ยวแรงเที่ยวต่อในเวลาเย็น (จนกว่าจะผลาญเงินหมดอ่ะแหละ)
คราวนี้ผมมาเที่ยวทะเลคิดว่าจะไม่เจอผีแล้วนะ คราวนี้เจออีกแล้ว นั่งกินไก่อยู่ดีๆ หันมาอีกทีไก่หายหมดอีกแล้ว อืม เดี๋ยวจะจับถ่วงน้ำซะให้หมด อิอิ
พวกเราถูกฉุดกระชากลากถูกไปกับบานานาโบ๊ทท้ากระแสคลื่นที่ถาโถมเข้าฝั่งอย่าไม่ปรานีปราศัย แสดแดดแผดเผาไปทั่วเรือนร่วงอันนวลเนียนของพวกเรา อิอิ แต่ไม่เป็นไร เราทาครีมกันแดดมาแล้ว (อย่างเดียว..แต่ไม่ใช่ครั้งเดียว ) โดยเฉพาะเนตรกับเบลนี่จะทากันตั้งแต่เช้าแล้ว ส่วนวีนี่ก็ต้องให้เนตรทาให้.. เอาเถอะ ไหนๆเค้ามา Sunny moon กัน (ไม่ใช่ฮันนีมูน) เราก็อย่าไปขวางเค้าเลย อิอิ
ดวงตะวันลาลับไปแล้ว ทิ้งหน้าที่ไว้ให้หมู่ดาวน้อยๆกับดวงจันทร์ พวกเรามายืนถ่ายรูปกันก่อนที่จะกลับ ความรู้สึกทั้งหมดมันบอกไม่ถูก มันพูดออกมาไม่ได้ ไม่อาจจะหาคำบรรยายใดๆมาอธิบายความรู้สึกของผมในตอนนั้น ซึ่งคิดว่าคนอื่นๆก็คงจะเหมือนกัน มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้นที่พวกเราหยิบยื่นให้กันโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดๆ
แม้ดวงตะวันจะลับขอบฟ้าไปพร้อมกับความอบอุ่นของมัน แต่แปลกที่ผมกับมีความรู้สึกว่าอบอุ่นอยู่.. มันอุ่นอยู่ข้างในลึกๆ และผมก็ไม่แปลกใจเลยที่ค้นพบว่าความรู้สึกอุ่นๆนั้นมาจากเพื่อนๆของผมเอง และมันจะยังคงอุ่นอยู่ในใจผมไปอีกนาน
N[a]Vin